29/6/2009 - Kendimi müzik kutusu gibi görüyorum (Ben değil Nil öyle düşünüyor:)) )‘Kendimi müzik kutusu gibi görüyorum.’ Son çıkardığı ‘Nil’in Kıyısında’ isimli albümle şarkılarını biraz daha ağırlaştıran ve iç acılarından bahseden Nil ile hayatının kıyısından köşesinden samimi bir sohbet gerçekleştirdik. Eylül ayında Kırık adlı şarkısının klibinin yayına gireceğini söyleyen Nil, modern hayatın hızına tahammül edemediğini ve kendini yavaşlatmaya çalıştığını söylüyor. Neden albümün ismi ‘Nil’in Kıyısında’? İnsanlara kendinizi açmaktansa niye kendi kıyınıza çağırıyorsunuz? Kıyıyı sizin dediğiniz anlamda kullanırsak öyle, ama benim demek istediğim anlamda, suyun seviyesine, daha romantik daha duygulu olan kısmına inme. Biz bir dünyaysak, kıyı bana daha romantik geliyor. Benim adım sonuçta bir nehir adı; Nil… Paulo Coelho’nun ‘Piedra Irmağının Kıyısında Oturdum Ağladım’ diye bir romanı vardı ya, aklıma o geldi ve bu ismi koydum. Oturup ağladınız mı peki Nil’in kıyısında? Oturup ağlamışlığım vardır tabii. Şarkılar kan-ter ve gözyaşıyla yazılıyor sonuçta. Nil Nehri’ne hiç gittiniz mi? Hiç gitmedim ama gitmeyi istiyorum. İsmin de insanları etkilediğini düşünüyorum aslında. Sizin kim ya da ne olduğunuzla ilgili bir sestir sonuçta. Ses de bir frekans. Çok küçüklükten beri bir şekilde çağrılıyorsunuz. Medyumluğa filan inanmam ama bir keresinde bir medyum bana geçmiş yaşamımda Nil Nehri’nin kenarında 8 çocuklu bir anne olduğumu söylemişti. Adımdan dolayı sallamış da olabilir, ama olabilir de. (Gülüşmeler) Bir kıyısı ölümü, bir kıyısı hayatı temsil ediyor Nil’in. Siz hangi kıyısındasınız? Hayatın kıyısında görüyorum kendimi ama bunlar birbirinden tamamen ayrışan şeyler de değil. Şarkılarınızda kendi günlük hayatınızda yaşadığınız olaylardan izler var. Fakat bunlar daha çok görünmesini istemediğiniz karanlık yönleri gizleme üzerine kurulu gibi. Çok mudur karanlık noktalarınız? Kesinlikle var; dünya gibi, yarısı karanlık yarısı aydınlık. Bana sorsanız nereden yayın yapmak istediğimi, güneşli tarafımı tercih ederim. İnsanların ve benim buna ihtiyacımız olduğunu düşünüyorum. Bu albümü karanlık bulan çok insan oldu. Demek ki gölgede kalan tarafları açmışım. Şarkı samimiyet gerektiren bir şey. ‘Çok canım acıyor.’ şarkısı var ve bugüne kadar söylemediğim bir laftır. Bugüne kadar, hep her şey yolunda şarkılar yapıyordum. Yeni dinleyici kitlesi çekmiş olmalı bu tarz. Acı, insanlar üzerinde daha fazla etki yapıyor. Komedi filmleri hiç Oscar almıyor, ciddiye alınmıyor. (Gülüyor) Hakikaten ya, kadınlara laf atıp dururken şimdi nedir bu acı filan… Yaşınızın getirdiği duygular mı bunlar? Yaşın etkisi var. Ben günlük hayatta kullandığımız şeyleri kullandım. Pırlanta yüzük, çocuk da yaparım kariyer de sözünü bir şarkıya koyacak kadar önemli görmüyorduk. Turp var, kek var, pilav var. Bir ara mutfağa mı taktım diye düşündüm. Her şeyi biraz daha anladığım, kabulün daha fazla olduğu bir platoya gelmiş gibi hissediyorum. 20′li yaşlarda biraz tırmalıyoruz, tırnağı çok fazla geçiriyorsun her şeye. Her şey sana çarpıyormuş gibi geliyor. Şimdi insana ait duygular daha tepeye çıktı. Genç yaşınızda peşine düşüp de cevabını bulduğunuz en önemli soru ne oldu? Kendimin ya da etrafımdakilerin değişip değişemeyeceğini merak ediyordum. Şu an durduğum yerden görüyorum ki, her şeyi olduğu gibi kabul etmek, olması gereken ve zor olan. Bir insanı değiştirmeye çalışmak bize çok zaman kaybettiriyor. Farkına varmam gereken şeyin ne olduğunu biliyorum. Benim için bu bir yolculuk, varılacak bir yer değil. 30 yaşına gelmiş biri olarak kendinizi nasıl görüyorsunuz? Yapmacık mı, şımarıkmı, asi mi? ‘Nilföy hamuru’ gibi şekilden şekle giriyorsunuz? (Gülüşmeler) Çok fazla şekilden şekle giriyorum, değişik kişilikler sergileyebiliyorum. Bu, bilinçli yaptığım bir şey değil. İçimde çok fazla kadın var. Bunları bazen fazlasıyla açıyorum ve bu kafa karışıklığına neden oluyor. Çok hafif, basit diyenler de var, ağır ve felsefi diyenler de. Keşke herkes beni sevseydi, ama bunun mümkün olmadığını bir noktadan sonra anlıyorsun. Kimseyi herkes sevemez ki! Normal hayatta nasılsınız? Düşünmekten kafası çok büyük ve ağır, çok hızlı hareket etmeyen, her şeyi çok fazla tartan ama içinde renk ve neşe olan, aynı zamanda etrafındaki insanları mutlu etmek isteyen biriyim. Kendini sürekli geliştirme açlığı ve ifade etme konusunda takıntısı olan bir kadın görüyorum. Çok konuşuyor gibi görünsem de gitgide daha az konuşuyorum. Multimedia bir kişiliksiniz ama! Sinema, reklam, şarkı, köşe yazarlığı… Niye her yerde görünmek istiyorsunuz? Bu, bana kendimi maksimum derecede ifade olanağı sağlıyor. İnsanın kendini çerçevelemesini doğru bulmuyorum. Ben bir anlatıcı olarak görüyorum kendimi. Oyunculuğu düşünmüyorum. Cem Yılmaz’ın filmi gibi enteresan bir şey olursa oynayabilirim belki. Senaryo yazmak isterim ama. Bir şeye ulaşma noktasında beyninizin içinde bir sürü kısa yol tuşu var gibi… Bu, insanların doğal yazılımında olan bir şey. Hiçbir hayvan bir avına uzun yoldan gitmeye çalışmaz. Bizim refleksimiz de o. Benim kısa yollar atlasım yok. Ama mümkün olduğunca değer verdiğim insanlara, internete, kitaplara saldırarak, üzerinde düşünerek, hiçbir şeyin katılaşmamasına dikkat ederek yaşamak, alçılaşmamak bana önemli geliyor. Buharlaşmayı mı önemsiyorsunuz yani? Hayır, bu katı ya da gaz gibi değil, jel gibi… Şekil alıyor ama aldığı şekilde donmuyor. Bir düşüncenin ve insanın bu serbestisi olması gerektiğini düşünüyorum. Her şeyi değiştirebileceğine dair bir kabullenme, kolay bir şey değil. Çoğu insan hazır bir paketi alır. Ruh dinginliğinizi nasıl sağlıyorsunuz, meditasyon yaparak mı? Ruh dinginliğimi sağlamam çok zor, meditasyon yapmayı çok isterdim. Çabam da oldu. Kendimi durdurmayı öğrenmem lazım. Hiperaktifim. Ama zamanla yavaşlıyormuşum gibi geliyor. Hintli düşünür Rajness, ‘Sadece aptallar meditasyona para öder.’ demişti. Doğru. Parayla yapılacak iş değil. Parayla olsa herkes dingin olurdu değil mi? Duyguyla yazdığınız şarkıları insanların eğlenerek dinlemesine ne diyorsunuz? Hayır, ben onlara ironiyle, o acıdan çıkabilecekleri bir kapı gösteriyorum. İnsanlar ‘Canım acıyor.’ diye göbek atıyorsa benim için bu harika bir şey. (Gülüşmeler) Magazin basını sinirinizi bozuyor mu? Magazin basınının içinde yer almak istemiyorum. Bizim Eskişehir konserimiz yağmurdan dolayı iptal oldu ve ben çok üzüldüm. Bu haber olmaz. ‘Nil sarhoş olduğu için sahneye çıkamadı.’ yazıyorlar. Ben içki sevmem, sarhoş hiç olmadım. Otelde çay içiyordum o sırada. Bu benim canımı sıkıyor. Düpedüz yalan! Nelere tahammülünüz yok hayatta? Toleranssızlığa, gürültüye, şehrin ve modern hayatın hızına tahammül edemiyorum. Şimdi biz konuşuyoruz ya, ikimizde bir hızlı trendeymişiz de birbirimize bakıyormuşuz gibi geliyor. Bir sonraki yapacağın şeyi düşünüyorsun. Etrafımızda sürekli bir sürü ‘baksana baksana’ diyen parmak var. Kimse gerçek bir konuşma yapmıyor, o sırada orda durmuyor. Bu hız bizi yoruyor, yıpratıyor ve gerçek şeylerin kurulmasına engel oluyor. Cep telefonu ve bilgisayarı hayatımdan biraz uzaklaştırarak çözüm bulmaya çalışıyorum. Başka? Başkasının giydiği giysiye tahammülüm yok. Bizim giydiğimiz bir şeyin fotoğrafı çekildiği ve basıldığı anda bir daha giyemiyoruz. Sanıldığının aksine kıyafete para harcamayan birisiyim. Son on konserde üç kıyafeti sürekli değiştirerek giyiyorum. Asıl huzur ve mutluluğun basitlik ve sadelikte olduğunu öğrendim. İnsanın çok az şeyle hayatını sürdürebileceğini ve diğerinin müsriflik olduğunu gördüm. Alışverişe çıkmamaya başladım. Şarkıda “Üç kuruşluk dünyanın dibini gördük / Gerçek mi rüya mı merakımızdan öldük” diyorsunuz. Dünya rüya mı sizin için? Olabilir. Bunu bilmiyorum. Hayatla ilgili mistik şeylerden biri de bu benim için. Nereden gelip nereye gittiğimize dair bir şey bilmiyoruz. Labirentin içindeki fareden çok az farkımız var. Bilgisayar, cep telefonu, gökdelenler bize demiyor ki? Bunun cevabını bulabileceğimi düşünmüyorum ama aramayacağım anlamına gelmez. Burada misafiriz ve sağa sola bakıp anlamaya çalışıyoruz. Hayatım, sorulara cevap aramakla geçiyor. Yol ayrımına geldiğinizde ne yapıyorsunuz? Yol ayrımları kâbusum. Oralarda kaybolup, kara deliğe giren birisiyim. Seçim yapmayı sevmiyorum, çok yavaş seçiyorum. O kadar ince eleyip sık dokuyarak kayboluyorum ki, karar verene kadar yol kalmıyor ortalıkta. Böyle birisi olmasam daha hafif olurdum. En kararsız olduğunuz konu hangisi? Evlenip çocuk yapmalı mıyım, yapmamalı mıyım? (Gülüşmeler) Kariyer konusunda gideceğim çok yol var da, çocuğun da saati var. Ailem tabii ki torun istiyordur. İnşallah yakın zamanda olur. Bu konuda kaderciyim. Son soru şarkınızdan: Niye kırık bu kadar? Ben de onu soruyorum, niye kırık bu kadar diye? (Gülüşmeler) Neşet Ertaş’ı tanımıyorum.’ demişsiniz. Doğru mu bu? Hayır! Tanıyorum tabii ki. Radyo programında türkü ve sanat müziği dinliyor musun?’ dediler ben de ‘Dinlemiyorum.’ dedim. Niye yalan söyleyeyim? Neşet Ertaş’ı sordular, ‘Ben de türkülerini bilmem.’ dedim. Neşet Ertaş’ı tanımak zorunda olduğumu da düşünmüyorum. İyi ki konservatuar eğitimi almamışım diyor musunuz? Ben çok çiğ ve hayvansal bir içgüdüyle şarkı yazıyorum. Yazdığım şarkıların notalarını bilmiyorum. Müzik doktora yapmış arkadaşlarım birşey öğretmek istemiyor. ‘Biz biliyoruz ama senin kadar basit şeyler yazamıyoruz.’ diyorlar. Çok iyi piyano, çello çalsaydım, çok iyi dans etseydim, çok iyi şarkı söyleme tekniğini bilseydim diye düşündüm ama Boğaziçi Üniversitesi’nde okumanın şu anki halime daha çok etkisi olmuştur belki, bilemiyorum. 27 Haziran 2009, Cumartesi |
| :: Yorum yaz! :: Bağlantı |
28/6/2009 - Nil KARAİBRAHİMGİLSEVİYORUM SEVMİYORUM Kaç yaprak var bilmiyorum Var mı şimdi başka biri ? Kendimi bunun için mi yorucam ben ? Yok ki senin bir yedeğin Kendimi bulamıyorum Kendimi bunun için mi yorucam ben ? Yok ki senin bir yedeğin…   
|
| :: Yorum yaz! :: Bağlantı |
9/4/2007 - Grup Hepsi'nin bazı şarkıları
Üç KalpKarar ver artık kimi daha çok sevdiğini Sen de üzgünsün bu hayattan hem de nasıl Ah sen üzgün ah ben üzgün Gözler beni arar kalbin onu düşünür YalanHani bensiz bir hiçtin Gözüm görmez başkasını Şimdi gördüm gerçek yüzünü Güne açan çiçekler gibiyiz
Olmaz OğlanAmanın da amanın kim gelmiş Tok evin aç kedisi İyi kötü hoşsun hâla Hiç bana bakma olmaz oğlan E hadi canım hadi ama dışarı E hadi canım hadi ama dışarı Sen beni sevdiğine inandırma Hiç bana bakma olmaz oğlan
Özgür DeğilimBen özgür değilim
Her manada uçmaktır ki Az bileni inandırır da Papağanlar hep konuşur
OltaHerşey çok çabuk oluyor Ohh her şey çok çabuk oluyor Yetti yahu ölmek daha mı zor Yetti yahuuu ölmek daha mı zor Ohh herşey çok çabuk oluyor Suç gibi kala kaldık sonunda Suç gibi kala kaldık sonunda Ohh her şey çok çabuk oluyor Ahh canın acıyor
Nedenini SormaNedenini sorma buna hakkın yok yıllar sonra Nedenini sorma
Her Şeye RağmenHer şey küçük bir yalanla
Kirlettim her şeyi Yine beni sevebilirmisin
Hiç sanmam
Gitmeİlk giden sen değilsin korkma Sende git terket beni Gitme diye yalvarsam
Korkuyorum gelen günden
GecelerceYokluğunda öğrendim her insan tek başına Gecelerce bekledim gelirsin diye
Dün TattınDuyduğum doğruysa eğer Duyduğum doğru ise eğer Emin misin Doğruyu isteme boş ver tatlım Laylaylaylay
Dur DurDur dur yavaş ol biraz Dur dur daha değil dur dur Şimdi sokulda anlat Sana dur demem gerek Fazla zorlama
Çok Güzelsinçok güzelsin güzelsin çok belki aradığın ben değilimdir çok güzelsin güzelsin çok belki ardığn ben değilimdir |
| :: Yorum yaz! :: Bağlantı |
8/9/2006 - ÇOCUK SARKILARI SITESI
ARKADASLAR KARDESLERINIZLE BIRLIKTE, ZEVK ALARAK DINLEYECEGINIZ AMA DAHA COK KÜÇÜK ÇOCUKLARA UYGUN BİR ŞARKI SİTESİ BULDUM. ORADAN İNDİREBİLİRSİNİZ.
http://www.cocukdunyasi.net/modules/mydownloads/viewcat.php?cid=1&min=0&orderby=titleA&show=10 |
| :: Yorum yaz! :: Bağlantı |
31/8/2006 - BARIŞ MANÇO'YU UNUTMAYALIMARKADAŞLAR ÇOĞUMUZ O ÖLDÜĞÜNDE DAHA ÇOK KÜÇÜKTÜK. KARDEŞLERİMİZ BELKİ DE KENDİSİNİ TELEVİZYONLARDA HİÇ GÖREMEDİ. AMA ŞARKILARINI HER ZAMAN DUYDUK. SEVEREK DİNLİYORUZ. BEN ONU VE ŞARKILARINI ÇOK SEVDİM. ANNEM BANA BARIŞ MANÇO YU SEVGİ VE HEYECANLA ANLATTI. TANITTI. ŞARKILARINI DİNLETTİ. ÇOCUKLARA, GENÇLERE , TÜM İNSANLARA, ÜLKESİNE NE KADAR ÇOK DEĞER VERDİĞİNDEN BAHSETTİ HEP.
ANA SINIFINDA İKEN İLK ÖĞRENDİĞİM ŞARKI ARKADAŞIM EŞŞEK Dİ. BU ARALAR TELEVİZYNDA SİMDİ HANGİ KANAL OLDUĞUNU HATIRLAMIYORUM. SANIRIM TRT NİN KANALLARINDAN BİRİNDE, KENDİSİNİN ESKİ PROGRAMLARINI GÖRDÜM. SEVEREK SYRETTİM. NE KADAR SEVGİ DOLU, İÇTEN , SEMPATİK VE ÖĞRETİCİ BİR İNSANMIŞ, DAHA Yİ ANLADIM. KEŞKE KENDİSİ DAHA FAZLA TANIMA İMKANIM OLSAYDI . DÜN , YENİ GENÇ ŞARKICILARDAN BLOGUMA KOYACAK KLİP ARIYOR EKLEMEYE UĞRAŞIYORDUM. ANNEM BABAM NASIL GİDİYOR BLOGUN YİNE GÖMÜLDÜN BİLGİSYARINA DEDİLER. NE YAPTIGIMI SORDULAR. BEN DE SARKI EKLEMEYE ÇALIŞTIĞIMI SÖYLEDİM. ONLAR DA BANA ÇOCUKLARA DEĞER VEREN , SEVGİ DOLU BARIŞ MANÇO NUN ŞARKILARINA NEDEN YER VERMİYOSUN? SEN ÇOK SEVİYORDUN YA DEDİLER.
HAKLILAR DA TABİİ YA DEDİM. ÇOCUK VE GENÇLERE YÖNELİK BR SİTEDE BARIŞ MANÇO OLMAZSA OLMAZDI. NİYE BUNU DAHA ÖNCE DÜŞÜNEMEDİM DEDİM KENDİME VE BAZI KLİPLERİNİ BULDUM. GÜLPEMBE ÇOKGÜZEL BİR ŞARKI. HELE MÜZİĞİ İNSANI BÜYÜLÜYOR. SİZLERLE PAYLAŞMAK İSTEDİM. SİZLER DE BARIŞ MANÇO NUN BAŞKA ŞARKI KODLARI VARSA YAZARSANIZ SEVİNİRİM. ARKADAŞLAR YENİŞARKILAR, DA ÇOK GÜZEL GENÇ ŞARKICILARIMIZ ÇOK YETENEKLİ AMA ESKİ ŞARKICILARIMIZI DA LÜTFEN UNUTMAYALIM. HAYDİ GELİN BARIŞ MANÇO YU BİRAZ DAHA YAKINDAN TANIYALIM:
| ||||
| :: Yorum yaz! :: Bağlantı |
30/8/2006 - KAÇ YIL GEÇTİ ARADAN AYRI AYRIN'olur sormasınlar bana
BU ŞARKIYA BAYILIYORUM. GRUP HEPSİNİN TÜM ŞARKILARI GÜZEL AMA BU BAMBAŞKA BENCE.BLOGUMA KLİBİNİ KOYMAYA ÇALIŞTIM AMA ŞARKI YARIDA KALIYOR HEP.BEN DE KALDIRDIM. BU ŞARKININ KODU OLAN VAR MI? VARSA BANA YAZARSA ÇOK SEVİNİRİM. BU ARADA SİZ HEPSİ GRUBUNUN EN ÇOK HANGİ ŞARKISINI SEVİYORSUNUZ? ENİMLE DE PAYLAŞIR MISINIZ?ONLARIN BAZI KLİPLERİNİ VE DAHA PEK ÇOK ŞARKICININ KLİBİNİ www.iremkiz.piczo.com sitemde bulabilirsiniz. |
| :: Yorum yaz! :: Bağlantı |
26/7/2006 - GRUP HEPSİ FAN SİTESİ
Arkadaşlar Grup Hepsi'nin fan sitesi öğrendim. Çoğunuz zaten biliyosunuzdur. Ama bilmeyenler de olabilir.İşte adresi:
http://www.gruphepsifanclub.ws.tc/
|
| :: Yorum yaz! :: Bağlantı |
| <- Son Sayfa :: Sonraki Sayfa -> |
